I Here For U & 4 Ever Afther

مارها

نویسنده : mehdi mohajer | تاریخ : 10:27 قبل از ظهر - 1390/06/5

مارها . . .

مارها همگی فاقد پا هستند. از بین رفتن اندام ها و بلند شدن طول بدن، علاوه بر مارها، مارماهی ها (فاقد باله هستند) سیسیلین ها (رده دوزیستان) تعدادی از سوسمار ها نظیر سوسمارهای کرمی Worm lizards، سوسمارهای نقره ای Silveru lizards و ... نیز فاقد دست و پا هستند.




در مار بوآ Boa، (سمت چپ) و مار پیتون Pyton (سمت راست) و تعداد دیگری از مارها بقایایی از کمربند لگنی دیده می شود.

همچنین مارها فاقد کمربند استخوانی مربوط به پاها هستند.

دارای جناغ سینه Sternum، پلک چشم و مثانه (آبدانک) هستند.مارها به لحاظ بلندی و قطر بدن و اندازه ی سر با یکدیگر تفاوت های محسوسی دارند.

بیشتر افعی ها Vipers سری پهن و تا اندازه ای سه گوش دارند ولی در سایر گونه های «سمی»، همچنین بسیاری از مارهای بی زبان، سر باریک است.  


اژدرمار بزرگ نواحی حاره و بعضی از افعی ها و مارهای زنگی، سنگین وزن هستند.  

در مقابل مارهای تند رو Racers، مارهای درختی Tree snake و ... کاملا باریک و درازند.  




دم در مارها ممکن است دراز و نوک تیز، یا کوتاه و کلفت باشد. در مار زنگی دم دارای زنگوله ی شاخی است.



پوست مارها مانند سوسمار ها دارای پولک است. و چشم از کوتیکول شفافی پوشیده شده است.  

 مارها پرده و سوراخ خارجی گوش ندارند. جمجمه ظریف بوده و دارای چندین استخوان است که می توانند روی یکدیگر حرکت کنند.


دندان ها به سمت پشت دارای شیب است و روی آرواره های سقف دهان قرار دارد. و غذایی را که جانور می بلعد نگه داشته مانع برگشت آن به سمت بیرون می شود.     

 

مارهای سمی یک جفت دندان اختصاصی یا نیش Fangs دارند که در استخوان های آرواره ی بالا قرار دارد و هنگام شکار زهر را هدایت کرده و به بدن شکار تزریق می کند.

 


زبان به حس بویایی کمک می کند. محرک های شیمیایی را به اندام های ژاکوبسون در حفره های بینی می رساند.

(اندام ژاکوبسون دو اندام حسی کوچک می باشند که در سقف دهان و بر روی استخوان کام چسبیده اند)

 

لوله ی گوارش مارها به طور کلی راست بوده و از دهان تا مخرج امتداد دارد. سایر اندام های داخلی نیز در مارها درازند.

مارها بسته به درازی شان بین 200 تا 400 مهره دارند.

 

ماهیچه هایشان بند بندی است و بسیار زیاد. در عین حال باریک است. مارها برای تغییر مکان به قسمت های جانبی بدنشان به سمت عقب فشار می آورند. این پدیده را می توان با حرکت دادن یک مار روی خاک نرم مشاهده کرد.

 

مارها غذای خود را نمی جوند، پاره هم نمی کنند بلکه آن را قورت داده و کاملا فرو می برند.

 و می دانیم که قادرند طعمه ی خود را که از قطر بدنشان بزرگ تر است بخورند زیرا:

 

آرواره های بالا و پایین از جلو به وسیله ی یک زرد پی قابل کشش به هم متصل شده.

شل بودن محل اتصال استخوان مربعی در هر طرف چه نسبت به جمجمه و چه نسبت به آرواره بالا

و متحرک بودن استخوان کام مارها و...

 

لذا دهان می تواند بسیار باز شده و یک تکه بزرگ غذا را فرو برد.

پوست نرم و قابل کشش در میان پولک های پشت و پهلو نیز موجب باز شدن قطر بدن می شود.

دیواره ی مری و معده نیز بسیار نازک بوده و به سهولت کشش پیدا می کند.

همچنی وجود چاکنای در جلو که بین آرواره ها و پشت غلاف زبان است تنفس جانور را هنگام بلعیدن ممکن می سازد.

بعضی مارها تخم گذارند و برخی بچه زا هستند.  

 

در برخی موارد نادر رنگ دانه های بدن از بین رفته و پوست کاملا سفید می شود.

مارها